Szukasz kursu specjalistycznego z BHP, SEP lub kursu excel? Kurs edukacyjny!

Komunikacja w pracy nad wielkim systemem oprogramowania

Tak jest i dzisiaj. Harmonogramy się nie sprawdzają, daje o sobie znać funkcjonalne niedopasowanie poszczególnych części, pojawiają się błędy w systemie – wszystko dlatego, że nie wie lewica, co czyni prawi- ca. W miarę postępu prac poszczególne zespoły powoli zmieniają funkcje, rozmiary i szybkość wykonywania się opracowanych programów, a poza tym jawnie lub niejawnie zmieniają założenia dotyczące dostępnych wejść i sposobów wykorzystania wyjść.

Osoba wdrażająca na przykład funkcję nakładkowania może natrafić na problemy i zdecydować się na zmniejszenie szybkości jej działania na podstawie informacji o tym, jak rzadko się ta funkcja pojawi w programach użytkowych. Z kolei sąsiad tej osoby może pracować nad ważną częścią programu nadzorczego, zależnego w sposób istotny od szybkości działania tej funkcji. Zmiana szybkości staje się więc poważną zmianą specyfikacji, a poza tym trzeba o niej powiadomić ludzi z zewnątrz, a także rozważyć ją pod kątem działania całego systemu.

Jak zatem zespoły powinny się komunikować między sobą? Na wszystkie możliwe sposoby. Nieformalnie. Dobra obsługa telefoniczna i wyraźne określenie relacji między grupami zachęcą do tych setek telefonów, od których zależy jednakowa interpretacja pisemnych dokumentów.

Na naradach. Bezcenne są systematyczne narady projektowe, na których poszczególne zespoły będą przekazywać informacje techniczne. W ten sposób można wyjaśnić setki drobnych nieporozumień. Przez dokumentację. Od początku należy prowadzić formalną księgę prac, która zasługuje na oddzielne omówienie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.